Το Βιβλίο των Ονείρων
Μία απλή μέθοδος για αβίαστη χαρά,
αισιοδοξία, αφοβία και αφθονία.
Παίρνω μέσα μου τους δυνατούς.
«Θέλω να κυοφορώ το σπόρο των δυνατών ανδρών μέσα στα σπλάχνα μου, μέσα στο φως της ενέργειας των κυττάρων μου, για να τον μεγαλώνω, να τον εξελίσσω, να αφήνω να παράγεται μια νέα ζωή μέσα μου. Και ταυτόχρονα, να βλέπω τον άντρα μου γαλήνιο κι ευτυχισμένο, να θαυμάζει το θαύμα της ζωής, του οποίου θα γίνεται μάρτυρας, και να απορεί για το μεγαλείο του σπόρου του και για το μεγαλείο της κυοφορίας μου.
«Κι εγώ να του εξηγώ ότι είμαι όλη δική του, στη διάθεσή του για να σπείρει όποιο σπόρο θέλει, γόνιμη μήτρα έτοιμη και πρόθυμη, διψασμένη για το σπόρο του το φυσικό και τον πνευματικό. Μία κουβέντα του, μία ματιά του, μια ιδέα του, μπορώ μέσα στη μήτρα μου να τα αναπτύξω σε έργα γεμάτα Αγάπη, αφθονία, ευημερία.
«Η μήτρα μου είναι μαγική. Είναι φτιαγμένη για να παίρνει μέσα της το σπόρο του ανδρός μου και να πραγματώνει όσα είναι καταγραμμένα στο DNA του. Παίρνει το σπόρο από το φυσικό του σπέρμα, ο κόλπος και η μήτρα μου πάλλονται από ηδονή, τα στήθη και των δυο μας δονούνται από χαρά. Γέλιο και λάμψη πλημμυρίζει τα πρόσωπά μας, και τότε συμβαίνει η σύλληψη. Η μήτρα μου συλλαμβάνει το σπόρο του μέσα σε αυτή τη θεϊκή γιορτή όλων των κυττάρων του σώματός μας.
«Γαλήνια κοιμόμαστε μετά και αφήνουμε τη φύση να κάνει το έργο της. Η κυοφορία είναι μια διαδικασία απόλυτης εμπιστοσύνης. Στέλνω, στη συνέχεια, τον άντρα μου έξω στον κόσμο να μεγαλουργήσει, κι ενώ περνούν οι ώρες και οι μέρες και ασχολούμαι κι εγώ με τις δικές μου εργασίες και διασκεδάσεις, έχω την ίδια ώρα την προσοχή μου αμείωτα προσηλωμένη στο σπόρο του άντρα μου, που τον κυοφορώ με λατρεία κι ευγνωμοσύνη προς όλους: προς τον άντρα μου, προς τη φύση μου, προς την Ύπαρξή μας, τη Μία Ύπαρξη, που είναι ταυτόχρονα ο Σπορέας, ο Σπόρος, η Μήτρα, η Κυοφορία και το Παραγόμενο, το παιδί μας.
«Και δεν είναι μόνο ο φυσικός του σπόρος που κυοφορώ. Δεν είναι μόνο η σωματική κυοφορία και τα φυσικά παιδιά μας που γεννώ. Είναι και ο πνευματικός του σπόρος, που ποθεί να βρει γόνιμο έδαφος, αλλιώς, το ξέρει, δεν μπορεί να αναπτυχθεί και να βλαστήσει και μοιραία θα ατροφήσει. Κι εμένα, η πνευματική μου μήτρα διψά για το δικό του σπόρο, επειδή το ξέρει, χωρίς το σπόρο του άντρα μου από μόνη της πολύ λίγα μπορεί να κυοφορήσει, μόνο αδέσποτες και ανεξέλεγκτες ιδέες από το περιβάλλον μου. Η πνευματική μου κύηση γίνεται τότε εξωμήτρια και το αποκύημα καχεκτικό κι ευάλωτο.
«Η πνευματική μου μήτρα είναι ανοικτή, ορθάνοικτη, αλλά μόνο για του άντρα μου το σπόρο τον πνευματικό. Διψά για τα λόγια, τις ιδέες και τα ιδανικά του, για τα χαμόγελα και την αγκαλιά του. Τα συλλαμβάνει όλα και τα πολλαπλασιάζει όλα ταυτόχρονα, με τρόπο μαγικό. Δονείται η μήτρα μου οργασμικά κάθε φορά που τον ακούει να μιλά και αναζητά με φίλτρο της τη διάκριση να απομονώσει τους ρύπους των δικών του αγωνιών και να ξεδιαλέξει τα διαμάντια που κρύβονται βαθιά μες στην ψυχή του. Με υπευθυνότητα και ευσυνειδησία η μήτρα μου φιλτράρει και επιλέγει μόνο τα διαμάντια του ανδρός μου, μόνο το γλυκό νέκταρ του δονητικού του λόγου που πηγάζει από την έμφυτη σοφία της φύσης του. Μόνο αυτά επιλέγει να κυοφορήσει, συγχωρεί όλα τα άλλα ακαριαία και τα αφήνει απλά στην άκρη, σε εκείνα δεν χρειάζεται καθόλου να απαντήσει, μη και τους δώσει δύναμη που από τη φύση τους δεν έχουν.
«Αυτήν την καθαρή πνευματική πρώτη ύλη η μήτρα μου ξέρει τι να την κάνει. Αυτόν το σπόρο τον καθάριο, τα ψήγματα χρυσού που βρήκε μες στο χώμα, αυτά θα τα κάνει να λάμψουν, θα τα πολλαπλασιάσει και θα τα ανταποδώσει στον άνδρα μου για να τον κατακλύσουν. Τότε θα με θαυμάσει για ακόμα μια φορά, απορώντας πού τη βρήκα τόση σοφία και διερωτώμενος αν του αξίζει μια τόσο πλούσια εσωτερικά γυναίκα σαν εμένα. Και τότε εγώ θα του εξηγήσω ότι φυσικά και του αξίζει, επειδή, ας μην ξεχνά, εγώ δεν είμαι παρά ο επιλεκτικός και πολλαπλασιαστικός καθρέφτης του, που του αντανακλώ στο πολλαπλάσιο μόνο τις θετικές πλευρές του, αφήνοντας συνειδητά στην άκρη τις αρνητικές πλευρές του να ατροφήσουν από μόνες τους, ειρηνικά, και να σιγήσουν.
«Και τότε γεμίζουνε τα στήθη του με αυτοπεποίθηση, γιατί καταλαβαίνει ότι τα δώρα μου δεν είναι παρά ο ίδιος ο Εσώτερος Εαυτός του, που του αποκαλύπτεται χάρη στο φίλτρο και το μεγεθυντικό καθρέφτη της δικής μου μήτρας. Γεμίζουν, ακόμα, τα στήθη του με ευγνωμοσύνη και λατρεία για το πρόσωπό μου, αλλά και για την Ύπαρξή μας, που είναι μία και ενιαία, όπως όλων των πλασμάτων. Γεμίζουνε τα στήθη του και με ορμή και Αγάπη και βγαίνει έξω με σφρίγος και με σθένος, για να μοιράσει στον κόσμο τα δώρα της Ύπαρξής μας, να διανείμει με Αγάπη την ευλογία της κυοφορίας.
«Το κυοφόρημά μου τότε πολλαπλασιάζεται χωρίς σταματημό, απλώνεται μέσα στο χώρο και στο χρόνο, δονεί ψυχές ανά τον κόσμο, σε όλο τον πλανήτη, αφήνει μηνύματα πνευματικά για τις επόμενες γενιές. Το θαύμα εκτυλίσσεται μαγικά και απρόσκοπτα, σταδιακά μεταμορφώνει συνειδήσεις, επιστρέφει τα πλάσματα της Ύπαρξής μας στην αρχική τους φύση την αμόλυντη, τα γαληνεύει. Γεμίζει τις καρδιές μας με Αγάπη, συντροφικότητα, αφοσίωση του ενός προς τον άλλο, μεταμορφώνοντας έτσι τον κόσμο σε παράδεισο, έναν παράδεισο αιώνιο, χωρίς μίση, στεναχώριες, πολέμους, ασθένειες, γήρας, αδυναμίες και απόγνωση για τα ανεκπλήρωτα όνειρα και τις ακάλυπτες ανάγκες, που ήταν όλα τελικά μάταιες ψευδαισθήσεις.
«Και τότε, εγώ, η διαχρονική μήτρα, με γαλήνια εγκαρτέρηση κάθομαι και θαυμάζω την ολοκληρωτικά μεταμορφωτική δύναμή μου, που ήταν από τη φύση της σοφά εξοπλισμένη με το φίλτρο της διάκρισης. Και δίπλα μου, ο άντρας μου, διαλυμένος μέσα στη συγκίνηση της ευγνωμοσύνης, με την ίδια εγκαρτέρηση και αυτός και ταπεινότητα, προσκυνά εμένα, τη μήτρα που τον κυοφόρησε. Ευγνωμονεί την Ύπαρξή μας για όλο αυτό το μεγαλειώδες δώρο που γέμισε, γεμίζει και θα συνεχίσει να γεμίζει την αιώνια ζωή μας με βαθιά ευδαιμονία, απλά και μόνο επειδή αφεθήκαμε στη φύση μας, αβίαστα εγώ και αυτός, χωρίς προσπάθεια».