Το Βιβλίο των Ονείρων
Μία απλή μέθοδος για αβίαστη χαρά,
αισιοδοξία, αφοβία και αφθονία.
Ευσπλαχνία και ευγνωμοσύνη προς όλους.
Θέλω να βιώνω πάντα τη συμπόνια και την ευσπλαχνία για όλους και να παραιτούμαι άμεσα από κάθε σκέψη κριτικής ή χρησιμοθηρίας. Θα μάθω να τους κατανοώ όλους σε βάθος με ενσυναίσθηση και να τους ευγνωμονώ για την παρουσία τους στη ζωή μου και για τη ζεστασιά και την αγαλλίαση που προσφέρει η συντροφιά τους στην καρδιά μου.
Θα μάθω να δίνω αξία στην κάθε στιγμή συνεύρεσης με τους ανθρώπους. Θα συνειδητοποιήσω πόση σημασία έχει για μένα η παρουσία τους και θα την εκτιμήσω, αναλογιζόμενος πολύ απλά πώς θα ήταν ένας κόσμος που θα τον κατοικούσα μόνο εγώ. Θα ήταν άδειος, τραγικά ανιαρός.
Έχω, λοιπόν ανάγκη την ανθρωπότητα και την ευγνωμονώ που υπάρχει. Έχω ανάγκη την ανταλλαγή αισθημάτων ζεστασιάς και Αγάπης με ανθρώπους. Έχω την ανάγκη να νιώθω χρήσιμος και να δίνω χαρά στους άλλους και να εισπράττω το γεμάτο ευγνωμοσύνη και αγαλλίαση βλέμμα τους. Έχω την ανάγκη να νιώθω κι εγώ με τη σειρά μου ευγνωμοσύνη για την ανοικτοσύνη τους, που δέχτηκαν την όποια προσφορά μου και μου την ανταπέδωσαν με ένα βλέμμα ή έναν καλό λόγο.
Αναγνωρίζω αυτήν την ανάγκη μου, που είναι κορυφαίας σημασίας για μένα. Την παραδέχομαι, την ομολογώ, την αποδέχομαι και την υπηρετώ. Υπηρετώντας, συνεπώς, τους άλλους, υπηρετώ τη βαθιά ανάγκη μου να ανταλλάσσω όμορφα πράγματα μαζί τους.
Θα μπορούσαμε και να μην είχαμε αυτήν την ανάγκη οι άνθρωποι; Ναι, αν δεν προερχόμασταν από μία κοινή Ύπαρξη. Τότε, ναι, πράγματι, θα ήμασταν πραγματικά ξένοι ο ένας για τον άλλο και δε θα είχαμε την ανάγκη της παρουσίας κανενός κοντά μας, δε θα παλλόταν η καρδιά μας από αίσθημα συντροφικότητας και θα ήμασταν μονήρεις, θα περνάγαμε μια χαρά μόνοι μας για μια ολόκληρη ζωή.
Μα η αλήθεια είναι ότι έχουμε όλοι την ίδια καταγωγή· μέσα σε όλους μας καίει η ίδια φλόγα της ζωής, που πηγάζει από την ενιαία Ύπαρξή μας, το Θεό, το Σύμπαν. Άρα, και εδώ όπου έχουμε βρεθεί σε αυτόν τον κόσμο των μορφών, είναι φυσικό να αναζητούμε ο ένας τον άλλο και να επιδιώκουμε την επαφή και τη ζεστασιά του, επειδή η ενότητα είναι η φύση μας.
Θέλω, λοιπόν, με μια ζεστή καρδιά πάντα να σκέφτομαι και να πλησιάζω τους ανθρώπους και να τους ευγνωμονώ για την ευεργετική παρουσία τους που γεμίζει όμορφα τη ζωή μου, αναγνωρίζοντας ότι στην ουσία αυτή που γεμίζει τη ζωή μου είναι η κοινή Ύπαρξή μας, που έχει πάρει τη μορφή τη δική μου και των αδελφών μου, των ανθρώπων.
Η ευσπλαχνία και η ευγνωμοσύνη, συνεπώς, που νιώθω για τα αδέλφια μου, κατά βάθος απευθύνονται στην Ύπαρξή μας, στη μία Οντότητα που μας έχει δημιουργήσει, μας συντηρεί και αιώνια κατοικεί μέσα μας. Αυτή είναι που μου χαρίζει το αίσθημα της ζεστασιάς μες στην καρδιά μου με την παρουσία της, αυτή θέλω να είναι πάντα καλά μέσα στις ανθρώπινες μορφές όπου κατοικεί και αυτήν ευγνωμονώ για τη μεστή παρουσία της στη ζωή μου.
Αυτός ο τρόπος θέασης των πραγμάτων θέλω να γίνει η κοσμοθεωρία όλων των αδελφών μου. Θέλω να φτάσουμε όλοι μας στο σημείο να αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο και να βλέπουμε ο ένας τον άλλο με αυτόν τον τρόπο. Αυτή είναι για μένα η ιδανική κοινωνία και σε μια τέτοια κοινωνία θέλω να ζω.
Χαίρομαι αφάνταστα, καθώς αναγνωρίζω ευκρινώς αυτή τη δυνατότητα μέσα σε όλους τους ανθρώπους. Αγαλλιάζω με τη βεβαιότητα της παρουσίας της Ύπαρξής μας μέσα στον κάθε αδελφό και στην κάθε αδελφή μου. Γιατί αυτή η βεβαιότητα με οδηγεί και στην άλλη βεβαιότητα, ότι πολύ σύντομα θα αναδυθεί η κρυμμένη Οντότητά μας από μέσα μας, θα σκορπίσει τα νέφη της πλάνης που μας κάνουν να νομίζουμε πως είμαστε χωριστοί και θα γεννήσει μέσα στις καρδιές μας την ευσπλαχνία, τη ζεστασιά και την ευγνωμοσύνη του ενός για τον άλλο.