Β39. Η Ελευθερία με οδηγεί ξανά στην Αλήθεια.

Τώρα που ο νους μου γνώρισε την Ελευθερία, τη ρώτησε τι να κάνει από δω και πέρα, αφού αυτή ήταν ο προορισμός του. Η Ελευθερία τότε του έδειξε ξανά την άλλη όψη της, την Αλήθεια, λέγοντάς του ότι ως τώρα έχει γνωρίσει μόνο ένα μικρό κομμάτι της Αλήθειας, εκείνο που αφορά το μικρό εαυτό του. Η γνωριμία του με αυτό το μικρό κομμάτι της Αλήθειας ήταν απαραίτητη για να προχωρήσει ο νους στην ατραπό που θα τον οδηγούσε στην Ελευθερία. Τώρα, έχοντας γνωρίσει τρόπους και μεθόδους για να παραμένει ελεύθερος από τους ιστούς του, μπορεί να προχωρήσει στην αναζήτηση ολόκληρης της υπόλοιπης Αλήθειας, που είναι απείρως μεγαλύτερη από το τμήμα της που έχει ήδη γνωρίσει.

Το πρώτο βήμα σε αυτό το νέο ταξίδι φυσιολογικά θα είναι να γνωρίσει την Αλήθεια που υπάρχει μέσα σε όλα του τ’ αδέλφια. Άρα, τελικά, νόμιζε ο νους ότι η Αλήθεια είναι απλά και μόνο το αναγκαίο σκαλοπάτι για να κατακτήσει την άλλη όψη της, την Ελευθερία, γιατί στην πραγματικότητα μόνο μετά την κατάκτηση της Ελευθερίας ήταν εφικτή η γνωριμία με την Αλήθεια σε όλο της το εύρος. Πριν από αυτό το σημείο, η προσήλωση στην αναζήτηση της Ελευθερίας δεν επέτρεπε στο νου να έχει αρκετά ευρύ οπτικό πεδίο και έτσι δεν ήτανε σε θέση να δει και άλλα μέρη της Αλήθειας, τα οποία δεν τον ενδιέφεραν ακόμα τότε, επειδή, όπως ήταν φυσιολογικό, τα προσωπικά του προβλήματα τον έκαναν απόλυτα εγωκεντρικό.