Το Βιβλίο των Ονείρων
Μία απλή μέθοδος για αβίαστη χαρά,
αισιοδοξία, αφοβία και αφθονία.
Οραματίζομαι μία καρδιά.
Οραματίζομαι μία καρδιά που πάλλεται με αγαλλίαση, καθώς ευρίσκεται σε μόνιμη επαφή με τον αρχέγονο πυρήνα της Ύπαρξής μου, συντονισμένη και εναρμονισμένη με τον αέναο παλμό του Σύμπαντος που η διαχρονική Ύπαρξή μου εγγυημένα δημιουργεί και συντηρεί αιώνια, κάθε στιγμή.
Οραματίζομαι μία καρδιά που με βαθιά εγκαρτέρηση και με αβίαστη συμφιλίωση με τη φύση της χαίρεται για τον παλμό του Σύμπαντος τον οποίο αυτή, η φύση της καρδιάς μου, μεταδίδει αδιάλειπτα στο σώμα μου.
Οραματίζομαι μία καρδιά που αφοσιωμένη στο έργο της, χωρίς περισπασμούς της προσοχής της από διάφορες αγωνίες του νου, επιθεωρεί διαρκώς την καλή κυκλοφορία του αίματος και βεβαιώνεται ότι όλα τα αγγεία, ακόμα και τα πιο απομακρυσμένα, και τα πιο τριχοειδή, τροφοδοτούνται διαρκώς με οξυγόνο, ζωή, δύναμη και χαρά, ώστε όλα τα κύτταρα, οι ιστοί και τα όργανα να παραμένουν υγιή και να συνεχίζουν τη ζωή τους και το έργο τους με ζήλο και δημιουργική χαρά.
Οραματίζομαι μία καρδιά μητέρα, μία γεμάτη Αγάπη αγκαλιά, που οικειοθελώς φροντίζει για όλους και για όλα κάθε στιγμή, με εγκαθιδρυμένη μέσα της τη σταθερή βεβαιότητα ότι όλα τα προλαβαίνει και με την πεποίθηση ότι η φύση της, που είναι η Αγάπη, φροντίζει για όλα έγκαιρα και επαρκώς με μεγάλη ευκολία.
Οραματίζομαι μία καρδιά που παίρνει μέσα της διαρκώς το νου και τον λιπαίνει με το γράσο της ευσπλαχνίας και της εγκαρτέρησης, τον μαλακώνει με τις μαλάξεις της συμπόνιας της και τον βάζει για ύπνο ξαπλώνοντάς τον στοργικά μέσα στο ζεστό και φωτεινό θεραπευτήριό της. Και ο νους, εκεί στο λίκνο του, κοιμάται και αγαλλιάζει, καθώς ονειρεύεται το μεγαλείο της Ύπαρξής του να τον κατακλύζει με φως, Αγάπη, ευδαιμονία, ειρήνη, βαθιά και αδιατάρακτη γαλήνη.
Οραματίζομαι μία καρδιά απαλλαγμένη από αγωνίες, ενοχές, βιασύνη, υπολογισμούς και σκοπιμότητες, μία καρδιά που άσκεπτα πάλλεται και υπηρετεί επειδή απλά αυτή είναι η φύση της, μία καρδιά που ούτε καν της περνάει η ιδέα ότι θα ήθελε κάτι διαφορετικό να συμβεί στη ζωή της για να τη συναρπάσει και να την ενθουσιάσει.
Οραματίζομαι, λοιπόν, μία καρδιά βαθιά ικανοποιημένη από την Ύπαρξή της, από τον τρόπο της ζωής της, από τα έργα της. Μία καρδιά γεμάτη αυτοεκτίμηση και αυτοσεβασμό, σίγουρη για το είναι της, βέβαιη για την αξία της προσφοράς της, δοσμένη και ταγμένη ψυχή τε και σώματι στην υπηρεσία του σώματος, του νου και των συναισθημάτων, όχι μόνο των δικών μου αλλά και όλων των άλλων μορφών με τις οποίες έχει ενδυθεί και διαρκώς ενδύεται και απεκδύεται κάθε στιγμή η διαχρονική της Ύπαρξή.
Οραματίζομαι μία καρδιά γεμάτη ευγνωμοσύνη που ως νέκταρ αναβλύζει ακατάπαυστα από κάθε κύτταρό της και διαποτίζει και λιπαίνει κόλπους και κοιλίες, αορτές, φλέβες και αρτηρίες και, διαμέσου αυτών, όλα τα κύτταρα, τους ιστούς και τα όργανα του σώματος, που με ανοικτοσύνη υποδέχονται το νέκταρ της ευγνωμοσύνης, το ενσωματώνουν στους πυρήνες των κυττάρων τους και το αφήνουν εκεί να κατοικεί για όλα τα χρόνια της ζωής τους και να καθοδηγεί με τρόπο ευεργετικό την αντίληψη και τα έργα τους.
Οραματίζομαι μία καρδιά που ευγνωμονεί βαθιά την Ύπαρξή της για τη μεστή ζωή που Εκείνη της προσφέρει, την τόσο πλούσια ζωή κάθε λεπτό, κάθε στιγμή, με τις τόσο όμορφες και δημιουργικές ασχολίες της για τη συντήρηση και ανάπτυξη του σώματος, του πνεύματος, του νου του δικού μου και κατ’ επέκταση και όλων των αισθανόμενων πλασμάτων αυτού εδώ του κόσμου.
Οραματίζομαι μία καρδιά που, απερίσπαστη από του νου τις σκέψεις και τα καπρίτσια του εγώ, απαλλαγμένη από αδιεξοδικές αγωνίες κάθε τύπου αυτοεπαναλαμβανόμενες που αφορούν το μέλλον και το παρελθόν, αγαλλιάζει αγνοώντας τα όλα αυτά και παραδίδοντας τον εαυτό της ολόψυχα κάθε στιγμή στον Ένα Οδηγό της, που είναι η ίδια η διαχρονική της Ύπαρξη.
Οραματίζομαι μία καρδιά που χαίρεται βαθιά και αγαλλιάζει, καθώς εναρμονίζεται με τη φύση της ταπεινά, αθόρυβα, μεθοδικά, δημιουργικά, και ολοκληρώνει κάθε στιγμή το έργο της συνειδητά, με ζωντανό το ενδιαφέρον της διαρκώς για όλους τους αποδέκτες της φροντίδας και της Αγάπης της. Οραματίζομαι μία καρδιά που ευρίσκεται σε διαρκή εγρήγορση, χωρίς όμως να έχει το παραμικρό ίχνος άγχους. Μία καρδιά ικανή να παρακολουθεί με αμείωτη ικανότητα διάκρισης την πορεία όλων αυτών που αγαπά και να παρεμβαίνει καταλυτικά όποτε διαπιστώνει κάπου μία ανακοπή της ροής της Αγάπης της από οποιαδήποτε αιτία, είτε ενδογενή είτε εξωγενή.
Οραματίζομαι μία καρδιά που διάγει ήσυχη τον αιώνιο βίο της, ευρισκόμενη ταυτόχρονα σε πλήρη εγρήγορση και σε βαθύτατη ηρεμία, συνδυασμός καταστάσεων φαινομενικά αντιφατικών μα σε πλήρη αρμονία μεταξύ τους, ένας ριζοσπαστικός συνδυασμός χαρισμένος και ευλογημένος από την ίδια της την Ύπαρξη.
Οραματίζομαι μία καρδιά ελεύθερη από την αυτολύπηση του νου, με βαθιά αυτοπεποίθηση βασισμένη στην ταπεινή αιώνια Ύπαρξή της, να συγκινείται από τον καημό όλων των πλασμάτων αυτού του κόσμου, να τα συμπονά βαθιά και να ευγνωμονεί την Ύπαρξή της για τη βέβαιη και αναπότρεπτη θεραπεία τους και την απελευθέρωσή τους από τις πλάνες της μορφής που τα βασανίζει.
Οραματίζομαι μία καρδιά που αναγνωρίζει την τάξη που βασιλεύει μέσα στην ίδια και μέσα στα έργα της, μέσα στα κύτταρα και σε ολόκληρο το σώμα μου, μέσα στα πλάσματα του κόσμου, μέσα σε ολόκληρο το σύμπαν της Ύπαρξής της, και βιώνει διαρκώς ένα αίσθημα βαθιάς ικανοποίησης και πληρότητας, καθώς γνωρίζει ότι επάξια της έχει δοθεί η ευλογία να ζει και να συμμετέχει μέσα στην παγκόσμια τάξη αυτού εδώ του κόσμου.
Οραματίζομαι μία καρδιά που λιώνει από συγκίνηση και τα μάτια της δακρύζουν από ευγνωμοσύνη, καθώς ζει και συμμετέχει διαχρονικά και αιώνια σε αυτό το υπέροχο θεατρικό παιχνίδι το ακατάπαυστο που έπλασε και αδιάλειπτα συνεχίζει να πλάθει γι’ αυτήν και για τα αδέλφια της η άχρονη Ύπαρξή της, και μεθυσμένη από αισθήματα χαράς και αγαλλίασης συνεχίζει τη συμμετοχή της σε αυτό το συμπαντικό τραγούδι που υμνεί την ίδια την Ύπαρξή της. Και θα συνεχίζει αιώνια. Είναι αυτό το αίσθημα της αθανασίας, η βεβαιότητα της αιωνιότητας και της μη προσκαιρότητας των δώρων της Ύπαρξής της, αυτά είναι που την αγαλλιάζουν και την κάνουν να λιώνει από συγκίνηση και τα μάτια της να δακρύζουν από ευγνωμοσύνη.
Οραματίζομαι, όμοια, χιλιάδες, εκατομμύρια, δισεκατομμύρια καρδιές, αδελφές της δικής μου της καρδιάς, να βιώνουν με την ίδια ευδαιμονία τα αισθήματα της ευγνωμοσύνης, της εμπιστοσύνης, της ευσπλαχνίας και της αθανασίας.
Είμαι εντελώς βέβαιος ότι πολύ σύντομα όλες οι καρδιές όλων των ανθρώπων θα πάλλονται στην ίδια συχνότητα της ενεργού Αγάπης και της πηγαίας συμπονετικότητας προς όλα τα αισθανόμενα πλάσματα αυτού εδώ του κόσμου, απερίσπαστες από όλες τις παλιές συνήθειες του νου, που θα αποτελούν πλέον παρελθόν οριστικά.