Το Βιβλίο των Ονείρων
Μία απλή μέθοδος για αβίαστη χαρά,
αισιοδοξία, αφοβία και αφθονία.
Εμπιστοσύνη στον εσώτερο Θεό.
Πολύ σύντομα θα φτάσω στο σημείο να εμπιστεύομαι πάντα απεριόριστα το Θεό που κατοικεί μέσα μου, μέσα στο σώμα, στο πνεύμα, στο συναίσθημα, στο νου μου και στις σκέψεις του. Έτσι, θα έχω τη βαθιά πεποίθηση πως Εκείνος, δηλαδή το Εσώτερό και Ανώτερο Εγώ μου, τα φροντίζει όλα, ώστε να μην ανησυχώ για τίποτα και να κοιμάμαι ήσυχος τον ύπνο του δικαίου, με τη βεβαιότητα ότι μέσα στην ημέρα που πέρασε έκανα και πάλι το καλύτερο που μπορούσα να κάνω, και άρα δε με αφορά η έκβαση των πράξεών μου. Θα θυμάμαι κάθε στιγμή ότι η έκβαση είναι ευθύνη του Θεού του Εσώτερου, Αυτός θα φροντίσει για τα περαιτέρω, για το βλάστεμα των σπόρων που φύτεψα μέσα στην ημέρα που πέρασε, και θα λέω μέσα μου: «εγώ τώρα μπορώ να κοιμηθώ ήσυχος».
Είμαι βέβαιος ότι θα εγκαταλείψω πολύ σύντομα οριστικά όλες τις αγωνίες μου, επειδή έχω πια αποφασίσει πως θέλω μία ζωή ελεύθερη από οποιαδήποτε ανησυχία. Γνωρίζω από παλιά ότι ο μόνος που μπορώ να εμπιστευθώ απόλυτα είναι ο άμορφος Εσώτερος Θεός, δηλαδή η Ύπαρξή μου. Έχει πλέον έλθει ο καιρός που θα το κάνω αυτό, επειδή τώρα πια αγαπώ, εκτιμώ και σέβομαι τον εαυτό μου και αρνούμαι πια να τον υποβάλλω στο συνεχές μαρτύριο του φόβου για την επιβίωση, είτε υλική είτε συναισθηματική.
Ολόκληρη η ανθρωπότητα υπόκειται στον ίδιο φόβο της επιβίωσης και στις μεγάλες αγωνίες που αυτός ο φόβος γεννά μέσα στους ανθρώπους. Η ανθρωπότητα έχει πια «χορτάσει» από αυτό το είδος εσωτερικού βίου, έχει αγανακτήσει με τη συνεχή αβεβαιότητα και τον τρόμο που αυτή της προξενεί. Γι’ αυτό το λόγο, καθώς παρατηρώ γύρω μου τις εξελίξεις μέσα στην παγκόσμια οικονομική, κοινωνική και ηθική κρίση, είμαι πλέον απόλυτα βέβαιος ότι ολόκληρη η ανθρωπότητα θα εγκαταλείψει οριστικά τις ψυχοφθόρες αγωνίες που της γεννά ο φόβος και θα πάψει πια να δίνει σημασία στις σκέψεις που εκπορεύονται από την αβεβαιότητα για το αύριο.
Ολόκληρη η ανθρωπότητα, έτσι, θα εμπιστευθεί απόλυτα τον Εσώτερο Θεό της, που δεν είναι άλλος από την ενιαία και ακατάλυτη Ύπαρξη όλων μας. Η επίγνωση της αιωνιότητας και της αθανασίας μας θα απαλλάξει πολύ σύντομα όλους τους συγκατοίκους μου πάνω σε αυτή τη Γη από την αβεβαιότητα για το μέλλον. Το μέλλον θα είναι πια στις συνειδήσεις όλων μας βέβαια αιώνιο. Η ανασφάλεια θα ξεχαστεί εντελώς, σαν να μην είχε ποτέ περάσει από μέσα μας. Το αίσθημα της ασφάλειας θα είναι τόσο βαθιά ριζωμένο μέσα μας που οι ρίζες του θα έχουν εκτοπίσει από όλα τα κύτταρά μας και τα τελευταία υπολείμματα της ανασφάλειας. Πολύ σύντομα θα έρθει ο καιρός που δε θα θυμάται πια κανένας μας ότι κάποτε υπήρχε ανασφάλεια στον πλανήτη, κανείς δε θα ξέρει καν τι είναι το αίσθημα της ανασφάλειας και κανείς δε θα αναρωτιέται, επειδή θα έχει χαθεί αυτή η έννοια και θα έχει περάσει στη λήθη στα βάθη του παρελθόντος.
Το βαθύτατο και αναμφισβήτητο αίσθημα ασφάλειας που θα βιώνουμε όλοι μας θα εξασφαλίσει την αρμονία και την ειρήνη στον πλανήτη μας και το σεβασμό του ενός προς τον άλλο, καθώς όλοι θα γνωρίζουμε ότι δεν υπάρχει «άλλος», η Ύπαρξή μας μόνο υπάρχει, με τις απειράριθμες μορφές της.