Το Βιβλίο των Ονείρων
Μία απλή μέθοδος για αβίαστη χαρά,
αισιοδοξία, αφοβία και αφθονία.
Μετάλλαξη του φόβου σε δράση και χαρά.
Θα μάθω έτσι να ζω στην αφοβία, απαλλαγμένος από τους συνήθεις φόβους για το μέλλον, που θέλουν να με πείσουν ότι επέρχεται καταστροφή μεγάλη, πείνα, φτώχεια, δυστυχία. Θα μάθω να θεωρώ αυτούς τους φόβους ως ασήμαντες ιδέες του νου που δε με αφορούν καθόλου και να περνώ με ευελιξία και χαρά στη δράση και τη συστηματική εργασία για την επίτευξη των υλικών μου στόχων.
Το ρίγος φόβου, που θέλει να κατακλύζει το σώμα μου και να με κάνει να νιώθω αδύναμος και απροστάτευτος μέσα σε έναν κόσμο εχθρικό, θα μάθω να το χρησιμοποιώ ως έναυσμα και υπενθύμιση για εργασία και να το μεταλλάσσω σε δημιουργική χαρά για τις υπόλοιπες ώρες της ημέρας. Θα θυμάμαι πάντα ότι ο φόβος με αυτόν τον τρόπο σβήνει εγγυημένα και το μόνο που μένει στο τέλος της ημέρας είναι το αίσθημα ικανοποίησης για τη δημιουργική μέρα που βίωσα και η βεβαιότητα ότι η ευημερία θα έρθει σύντομα, εφόσον θα συνεχίσω να εργάζομαι καθημερινά με τον ίδιο ζήλο και την ίδια ανοικτοσύνη και νοητική ευελιξία.
Η αφοβία, συνεπώς, δεν είναι η ανυπαρξία φόβων, αλλά είναι η ευέλικτη διαχείριση των φόβων και η μετάλλαξή τους σε δράση και χαρά. Αυτήν την απλή αλήθεια θα την ενστερνιστούμε όλοι μας και θα πάψουμε να εναντιωνόμαστε στους φόβους μας, να τους απωθούμε και να μην τους ομολογούμε. Αντίθετα, θα μάθουμε να τους κοιτάζουμε θαρραλέα κατά πρόσωπο και να τους ταξινομούμε εκεί που τους αρμόζει, δηλαδή μαζί με όλες τις περιττές ιδέες του νου μας. Θα τους αφήνουμε να ψελλίζουν μόνοι τους τα δικά τους κάπου στην άκρη του μυαλού μας και να απολαμβάνουμε την άφθονη χαρά της δράσης και της δημιουργίας, μέσα από την οποία οι φόβοι εγγυημένα σύντομα ξεχνιούνται ολοσχερώς.
Θα μάθουμε όλοι να προτάσσουμε απέναντι στο πολεμοχαρές και πλανεμένο αίσθημα του φόβου για τον κόσμο την ειρηνική εμπιστοσύνη προς την Ύπαρξή μας, η οποία διέπει ολόκληρο τον κόσμο της που ανώφελα φοβόμαστε και πάντοτε ρυθμίζει, σύμφωνα με την ανώτερη βούλησή μας και με μοναδικό της γνώμονα το ουσιαστικό μας όφελός, όλα τα ζητήματα του κόσμου που άδικα μας τρομάζουν. Αυτό είναι βέβαιο, επειδή εμείς δεν είμαστε παρά οι προβολές της ίδιας της Ύπαρξής μας μες στον κόσμο και άρα δεν μπορεί παρά να φροντίζει η Ύπαρξή μας πάντα το καλύτερο για εμάς, δηλαδή για τον ίδιο τον εαυτό της.
Με αυτό το αδιατάρακτο αίσθημα εμπιστοσύνης θα ζούμε και θα δημιουργούμε με χαρούμενη δράση μέσα στον κόσμο της Ύπαρξής μας, με ταπεινότητα, γαλήνη και βαθιά αγαλλίαση, δηλαδή σε κατάσταση ολοκληρωτικής πληρότητας.