Το Βιβλίο των Ονείρων
Μία απλή μέθοδος για αβίαστη χαρά,
αισιοδοξία, αφοβία και αφθονία.
Είμαι το όλο.
Θέλω να μάθω να διατηρώ βαθιά ριζωμένη μέσα μου την επίγνωση ότι η μορφή μου δεν είναι παρά ένα απειροελάχιστο τμήμα του συνολικού Εαυτού μου, μία από τις αμέτρητες απεικονίσεις του στον κόσμο των μορφών, που όπως όλες οι μορφές έτσι και αυτή νομίζει ότι υπόκειται σε πολλούς περιορισμούς. Θέλω να θυμάμαι και να βιώνω ακατάπαυστα ότι εγώ είμαι ένας αείροος ποταμός φωτός, αστείρευτος, που παραμένει πάντα φωτεινός καθώς διαχέει αιώνια το φως του μέσα στον κόσμο των μορφών. Θέλω να θυμάμαι ότι είμαι η συνεχής δόνηση του σύμπαντος, η ευδαιμονία, η ατέρμων ευλογία που δεν ξεκίνησε ποτέ και ποτέ δε θα τελειώσει.
Θέλω να έχω βαθιά μέσα μου χαραγμένη την επίγνωση ότι εγώ είμαι η ίδια η ευγνωμοσύνη για την Ύπαρξή μου, που είναι η Ύπαρξη ολόκληρου του σύμπαντος. Είμαι η αιώνια ευγνωμοσύνη που πλημμυρίζει τις καρδιές όλων των όντων. Κάθε κύτταρό μου αποπνέει τη χαρά της ευγνωμοσύνης προς τον ίδιο μου τον Εαυτό, που είναι το σύμπαν ολόκληρο. Θέλω να είμαι ακλόνητα πεπεισμένος ότι είμαι ένας ποταμός μέσα στον οποίο ρέουν ακατάπαυστα χυμοί εμπιστοσύνης, εγκαρτέρησης, ανοικτοσύνης, γλυκύτητας, έρωτα, θαυμασμού και κάθε άλλου ευεργετήματος της ψυχής, που τροποποιεί μαγικά εμένα τον ίδιο και κάθε άλλη μορφή που ζει μέσα σε αυτόν εδώ τον κόσμο των μορφών.
Είμαι βέβαιος ότι αυτή η Αλήθεια θα θεμελιωθεί πολύ σύντομα βαθιά μέσα στη συνείδησή μου και θα με απαλλάξει από οποιαδήποτε άλλη μικρότερη εικόνα που μπορεί να έχω μέχρι σήμερα για τον εαυτό μου. Η πεποίθηση για αυτήν την Αλήθεια υπάρχει ήδη μέσα μου και είναι απόλυτη. Το μόνο που μένει τώρα είναι να συνηθίσει ο νους μου να θυμάται αυτήν την πεποίθηση και συνειδητά να αγνοεί και να απέχει από την παλιά εκπαίδευσή του, που με ήθελε ένα μικρό και φοβισμένο πλάσμα που τρέμει μην πεθάνει ή μη χάσει ό,τι άλλο νομίζει ότι κατέχει.
Είμαι, λοιπόν, βέβαιος ότι όχι μόνον εγώ αλλά και όλα μου τα αδέλφια που συγκατοικούν σε αυτή τη Γη μαζί μου, θα φτάσουμε πολύ σύντομα στην πνευματική εκείνη κατάσταση κατά την οποία θα βιώνουμε διαρκώς την Αλήθεια της Ενότητας και της αείροης ευλογίας που εκπορεύεται ακατάπαυστα από τον ένα καθολικό Εαυτό μας προς όλες τις μορφές του κόσμου. Εμείς, οι φωτεινές ανθρώπινες μορφές, από τη φύση μας δεν είμαστε τίποτε άλλο παρά μόνο οι κοίτες των ποταμών Φωτός και Αγάπης της Ύπαρξής μας, φτιαγμένες για να μεταφέρουμε την ευλογία Της σε όλες τις μορφές Της, ανθρώπινες και μη.