Τοποθέτηση πλακιδίων, μαρμάρων, πέτρας Καρύστου
ή τσιμεντοπλακών πάνω σε υδρόφοβη επιφάνεια

Πρόβλημα προς επίλυση

Πολλές φορές οι πελάτες της Smart Technical Solutions που αγοράζουν κάποιο από τα υδρόφοβα υλικά της οικογένειας Winwet για να το εφαρμόσουν ως τελευταίο προστατευτικό υλικό μετά τη μόνωση της ταράτσας τους, θέτουν το εύλογο ερώτημα: “Αν θελήσω κάποια στιγμή μετά την εφαρμογή του υλικού να τοποθετήσω από πάνω πλακάκια ή μάρμαρα ή πλάκες Καρύστου ή τσιμεντόπλακες, θα μπορώ ή μήπως εξαιτίας της υδροφοβίας δεν θα κολλήσουν καλά;”

Το ίδιο ερώτημα ισχύει, φυσικά, και για κάθε άλλο υδρόφοβο υλικό της αγοράς. Πράγματι, εφόσον το υλικό είναι καλής ποιότητας και δεν αποσυντίθεται μέσα σε λίγους μήνες από την ηλιακή ακτινοβολία, το πρόβλημα αυτό υπάρχει: αν δεν έχουν περάσει αρκετά χρόνια ώστε να χάσει την ιδιότητα της υδροφοβίας, τότε δεν μπορεί κανείς να περιμένει ότι η λάσπη για την εφαρμογή πλακών οποιουδήποτε είδους θα κολλήσει καλά πάνω στην υδρόφοβη επιφάνεια. Αν η λάσπη δεν κολλήσει καλά, υπάρχει περίπτωση οι πλάκες ή τα πλακάκια να μη σταθεροποιηθούν τέλεια και να ακούγεται ένας κούφιος θόρυβος όταν θα περπατάει κάποιος επάνω τους, επειδή η πρόσφυση δεν θα είναι καλή, αφού το υδρόφοβο υλικό “φοβάται” το νερό, δηλαδή το απωθεί και μαζί απωθεί φυσικά και τη λάσπη η οποία περιέχει το νερό. Μπορεί, μάλιστα, εξαιτίας της ανεπαίσθητης κίνησης των πλακών κατά το περπάτημα επάνω τους να ξεκολλήσουν οι αρμοί και να ανασηκωθούν λίγο κάποιες πλάκες.

Σημείωση: Με τη λέξη “λάσπη” σε αυτό το κείμενο εννοούμε οποιουδήποτε είδους συγκολλητική μάζα που περιέχει τσιμέντο (λάσπη για μάρμαρα ή πλάκες Καρύστου, κόλλα πλακιδίων για κεραμεικά πλακάκια κτλ.).

Η λύση που προτείνει η τεχνολογία WinWet

Για να αποφύγει κάποιος αυτό το πρόβλημα, προτείνουμε να ακολουθήσει τα εξής βήματα:

  1. Τεστ υδροφοβίας: Ρίχνουμε λίγο νερό στην επιφάνεια και παρατηρούμε αν το νερό κάνει “μπίλιες” επάνω της. Αν ναι, σημαίνει ότι παραμένει υδρόφοβη, δεν έχει χάσει αυτήν την ιδιότητα με τα χρόνια. Αν όχι, τότε σημαίνει ότι δεν είναι πλέον υδρόφοβη και άρα μπορούμε να εφαρμόσουμε άφοβα τη λάσπη πάνω στην επιφάνεια, χρησιμοποιώντας το κατάλληλο πρόσμικτο υλικό για αδιαβροχία, ελαστικότητα και καλύτερη συγκόλληση (βλ. παράγραφο 3.2. πιο κάτω).
  2. Αντιμετώπιση της υδροφοβίας: Αν το τεστ έδειξε ότι η επιφάνεια παραμένει ακόμα υδρόφοβη, τότε έχουμε δύο επιλογές:
    1. Ξύσιμο της επιφάνειας: Με το κατάλληλο εργαλείο (τριβείο, γυαλόχαρτο κτλ.) ανάλογα με το είδος της επιφάνειας αφαιρούμε το υδρόφοβο υλικό και τραχύνουμε την επιφάνεια, ώστε στη συνέχεια να απλώσουμε πάνω της τη λάσπη και να τοποθετήσουε τις πλάκες (βλ. τρίτη παράγραφο πιο κάτω).
    2. Βαφή με Smaltofix: Αν θέλουμε να αποφύγουμε το ξύσιμο του υδρόφοβου υλικού, που είναι μία επίπονη εργασία, ειδικά όταν η επιφάνεια είναι μεγάλη και τραχιά όπως είναι συνήθως οι ταράτσες, μπορούμε να εφαρμόσουμε επάνω στο υδρόφοβο υλικό, αφού το καταβρέξουμε ελαφρά, τη βαφή Smaltofix, που δεν περιέχει νερό αλλά White Spirit. Η βαφή αυτή περιέχει και κάποια αδρανή υλικά, όπως π.χ. τσιμέντο. Σε αυτήν την εφαρμογή μπορούμε να προσθέσουμε και 20% επιπλέον τσιμέντο, ώστε να έχει καλύτερη πρόσφυση η λάσπη επάνω της. Η βαφή αυτή συγκολλάται τέλεια πάνω στην υδρόφοβη επιφάνεια, ακριβώς επειδή δεν περιέχει νερό, δημιουργεί δε ένα ιδανικό υπόστρωμα για την εφαρμογή της λάσπης. Καλό είναι, πάντως, για ακόμα καλύτερη συγκόλληση της λάσπης να προστεθεί μέσα στη λάσπη μία πρόσμικτη ρητίνη που προσδίδει συγκολλητικότητα. (βλ. παράγραφο 3.2. πιο κάτω).
  3. Αστάρι, συγκολλητική μάζα, τοποθέτηση πλακών και τελική προστασία:
    1. Αστάρι: Πάνω από τη βαφή Smaltofix συνιστούμε να εφαρμοστεί ένα χέρι υδατική ρητίνη Betoplex χωρίς αραίωση, για να αποκτήσει ακόμα καλύτερη πρόσφυση η επιφάνεια. Ειδάλλως, μπορούμε απλά να υγράνουμε την επιφάνεια με λίγο νερό, για να “δέσει” το τσιμέντο καλύτερα πάνω στο εφαρμοσμένο Smaltofix.
    2. Συγκολλητική μάζα: Στη συνέχεια προσθέτουμε Betoplex αραιωμένο σε νερό μέσα στη λάσπη ή στην κόλλα πλακιδίων, φροντίζοντας η αναλογία της ρητίνης προς το τσιμέντο να είναι 1-2 λίτρα ανά 50 κιλά τσιμέντο. Σημείωση: Η αραίωση του υλικού σε νερό πριν από την πρόσμιξή του εξασφαλίζει την ομοιόμορφη διασπορά του στο μίγμα και την καλύτερη προσρόφησή του μέσα στους κόκκους του τσιμέντου, ώστε το μίγμα να γίνει ομοιογενές.
    3. Τοποθέτηση πλακών: Τοποθετούμε τις πλάκες ή τα πλακάκια. Στο υλικό αρμολόγησης συνιστάται να προστεθεί Betoplex αντί νερού, ώστε οι αρμοί να είναι ελαστικοί και αδιάβροχοι. Η αδιαβροχία των αρμών προστατεύει την κατασκευή από το φαινόμενο της παγοπληξίας. Σημείωση: Η προστασία αυτή ολοκληρώνεται με την τελική προστασία της επιφάνειας, που γίνεται με ένα υδρόφοβο υλικό (βλ. πιο κάτω).
    4. Ανακλαστική Βαφή: Αν δεν τίθεται θέμα αισθητικής (δηλαδή αν πρόκειται για απλές τσιμεντόπλακες και όχι για ακριβά μάρμαρα, πλακάκια, πλάκες Καρύστου κτλ.), τότε συνιστούμε να γίνει βαφή των τοποθετημένων πλακών με μία ανακλαστική βαφή όπως είναι το Antitherm, προκειμένου να μειωθεί σε σημαντικό βαθμό η χρήση των κλιματιστικών το καλοκαίρι και η χρήση της θέρμανσης το χειμώνα. Για την εφαρμογή αυτής της βαφής θα απαιτηθεί πρώτα να γίνει αστάρωμα της επιφάνειας με Betostal F18 δύο χέρια, αραιωμένο σε τετραπλάσια ποσότητα νερού.
      Σημείωση: Για να συμπληρώσετε κατά +50% τη θερμομόνωση που θα επιτύχει η ανακλαστική βαφή, συνιστούμε αντί άλλου είδους πλάκας να επιλέξετε τις θερμομονωτικές τσιμεντόπλακες της DUROSOL.
    5. Τελική προστασία:
      • Το υδρόφοβο υλικό τελικής προστασίας Aquablock εφαρμόζεται πάνω στην ανακλαστική βαφή για μεγάλη διάρκεια ζωής χωρίς φθορές από τον πάγο, τον ήλιο, το περπάτημα κτλ.
      • Το ίδιο υλικό τελικής προστασίας Aquablock εφαρμόζεται και πάνω σε μάρμαρα, τσιμεντόπλακες, πλάκες Καρύστου.
      • Αν έχουμε τοποθετήσει κεραμικά πλακίδια, τότε συνιστάται το Stainblocker, επειδή το Aquablock μπορεί να ξεφλουδίσει όταν εφαρμόζεται επάνω σε μία μη απορροφητική επιφάνεια όπως είναι τα σμαλτωμένα κεραμικά πλακίδια.

       

Μοιράσου το στα social media