Η Πολιτεία της Λευτεριάς
Ένα ταξίδι Αλήθειας στα άδυτα του νου
με προορισμό την εσωτερική Ελευθερία.
Αφιερώσεις και Ευχαριστίες
Αφιερώνω ετούτο το γραπτό στο σοφό και ακούραστο Δάσκαλό μου τον ελεύθερο, που με ανεξάντλητη υπομονή, αφοσίωση και πίστη στην κρυμμένη Οντότητά μου, αψηφώντας τις μύριες αντιστάσεις και τη ραθυμία του εγώ μου, μέσα στα δεκαπέντε χρόνια που τον είχα κοντά μου κατόρθωσε τελικά να μου αφυπνίσει την κοιμισμένη ικανότητα να ομολογώ και να παρατηρώ αντικειμενικά και αποστασιοποιημένα τα απίστευτα αυτοκαταστροφικά ταξίδια του αχαλίνωτου νου μου και να τον επαναφέρω κάθε τόσο με κατανόηση, συμπόνια και αγάπη στο δρόμο της αυτοεκτίμησης και του αυτοσεβασμού, δημιουργώντας έτσι τις απαραίτητες προϋποθέσεις για να νιώσω κι εγώ κάποτε τη βαθιά ευδαιμονία που προσφέρει η κατάκτηση της εσωτερικής ελευθερίας.
Επίσης, το αφιερώνω στους γονείς μου και στη γυναίκα μου, που με αμείωτο ενδιαφέρον όλα αυτά τα χρόνια έχουν σταθεί κοντά μου σε δύσκολες ώρες απελπισίας και απόγνωσης που έχει κατά καιρούς περάσει ο ταυτισμένος με τα εγκόσμια νους μου και με έχουν βοηθήσει να εφαρμόσω στη ζωή μου τις λυτρωτικές καθοδηγήσεις του Δασκάλου μου.
Το αφιερώνω, ακόμα, στον πρόωρα εκλιπόντα αδελφό και συνεταίρο μου Δημήτρη, που μου εξήγησε ένα βράδυ ότι αυτό που μας τρομοκρατεί πραγματικά εμάς τους άντρες δεν είναι η ανέχεια και η φτώχεια μα το δυσβάσταχτο ενδεχόμενο της ήττας του άντρα που μάταια προσδοκά με την επαγγελματική επιτυχία να αποδείξει ότι αξίζει το ίδιο όσο και οι άλλοι επιτυχημένοι άντρες.
Τέλος, το αφιερώνω σε όσα αδέλφια μου θελήσουν να το διαβάσουν και τους εύχομαι με όλη μου την καρδιά να βιώνουν πάντα στη ζωή τους τη μέγιστη χαρά της Αλήθειας και της εσωτερικής Ελευθερίας.
Ευχαριστώ όλα τα πιο πάνω αδέλφια μου και αρκετά ακόμα για τη συνεισφορά τους στη διαμόρφωση του ικανοποιημένου ανθρώπου που είμαι σήμερα.