Η Πολιτεία της Λευτεριάς
Ένα ταξίδι Αλήθειας στα άδυτα του νου
με προορισμό την εσωτερική Ελευθερία.
Α32. Ο ύπνος του δικαίου.
Με αυτές τις διαπιστώσεις ο νους νιώθει για ακόμα μια φορά τη γνώριμη γλυκιά κούραση που του προκαλεί το άνοιγμα της καρδιάς με το ταυτόχρονο γκρέμισμα κάποιας παλιάς συνήθειας. Την έχει νιώσει κι άλλες φορές αυτή τη γλυκιά κούραση από τότε που ξεκίνησε τα έργα της ανέγερσης της Πολιτείας της Λευτεριάς του.
Μαζί με την κούραση νιώθει και τη χαρά ότι τόλμησε και εμβάθυνε και είδε και θεράπευσε ένα μέρος από τα άδυτά του. Νιώθει την καταξίωση του γενναίου πολεμιστή, που δε φοβήθηκε, δε λιποψύχησε στη μάχη, μα συνέχισε, δεν άκουσε τις Σειρήνες που τον καλούσαν για εύκολες χαρές, προτίμησε το δύσκολο αγώνα, νίκησε τους φόβους τους κρυμμένους πίσω από μάσκα τεμπελιάς και οκνηρίας και δικαιώθηκε. Όλα αυτά μαζί συνθέτουν την αίσθηση της γλύκας που χύνεται μέσα στην καρδιά και ηρεμεί το νου από την ένταση των περιττών σκέψεων.
Έτσι, η κούραση γίνεται γλυκιά και ακολουθεί ο γαλήνιος «ύπνος του δικαίου», που, πριν τον πάρει ο ύπνος, η τελευταία του σκέψη είναι: «Σήμερα έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα. Χωρίς κομπασμό, με ταπεινότητα, συμμετείχα ενεργά στη ζωή, επηρέασα θετικά το σύμπαν – όσο μου το επιτρέπει ο δημιουργός του –, φύτεψα σπόρο που μια μέρα θα βλαστήσει και θ’ ανθίσει».