Η Πολιτεία της Λευτεριάς
Ένα ταξίδι Αλήθειας στα άδυτα του νου
με προορισμό την εσωτερική Ελευθερία.
Γ15. Η Παγκόσμια Πολιτεία της Λευτεριάς και της Ειρήνης.
Ο νους βλέπει τώρα τη δυνατότητα που του λέγανε από παλιά κάποια σοφά αδέλφια και δεν τα πίστευε, τα θεωρούσε αιθεροβάμονα και υπεραισιόδοξα: τελικά είναι πράγματι δυνατό ολόκληρη η ανθρωπότητα να μετασχηματιστεί σε μία παραδεισένια Παγκόσμια Πολιτεία Λευτεριάς και Ειρήνης.
Δεν έχει σημασία το πότε, ούτε μέσα από ποιες διαδικασίες, ούτε με πόσο ενδιάμεσο πόνο και καημό. Φυσικά και θέλει ο νους να γίνει αυτό όσο πιο γρήγορα γίνεται και με τον πιο ανώδυνο τρόπο, μα αυτό που έχει καταρχήν σημασία είναι ότι για πρώτη φορά τώρα πιστεύει σ’ αυτή τη δυνατότητα. Και το πιστεύει για δύο λόγους:
Πρώτον, επειδή βλέπει πώς ο ίδιος βιώνει τώρα, έστω και σε μικρό βαθμό, τη λευτεριά και την ειρήνη που ποθούσε από παλιά. Και δεν ξεχνά πως θεωρούσε ανέκαθεν τον εαυτό του ιδιαίτερα προβληματικό και δυστυχισμένο. Για να μπορεί, λοιπόν, αυτός ο τόσο δυστυχισμένος, τώρα να ευτυχεί, τότε σίγουρα ο καθένας μπορεί.
Δεύτερον, επειδή διαπιστώνει πως και τ’ αδέλφια του διψούν για την πορεία προς την εδραίωση της ελευθερίας και της ειρήνης μέσα τους. Και διαπιστώνει πως είναι πρόθυμα να ρουφήξουν κάθε πληροφορία, μήνυμα, ερέθισμα, που μπορεί να τα αφυπνίσει για να γευθούν αυτά τα δύο υπέρτατα αγαθά. Αυτή τη διαπίστωση δε θα μπορούσε ποτέ να την είχε κάνει ο νους παλιότερα, τότε που ζούσε εντελώς εγκλωβισμένος μέσα στα δεσμά του, ακόμα και αν όλα τα αδέλφια γύρω του φωτίζονταν και αγίαζαν ολοκληρωτικά, επειδή τότε δεν είχε μάτια για να βλέπει γύρω του, κοιτούσε μόνο τα προβλήματά του[1].
Παρατηρεί την πρόσκαιρη αδημονία που πάει να τον καταλάβει με μανία μετά από αυτές τις διαπιστώσεις. Κλείνει τα μάτια και αφήνεται με εμπιστοσύνη στον ήχο της σιωπής του, καρτερικά εμπιστευόμενος το θέλημα του Δημιουργού του. Η ψυχική ένταση καταλαγιάζει, ο εσωτερικός χώρος διανοίγεται ξανά, οι μύες χαλαρώνουν και βασιλεύουν μέσα του ξανά η ησυχία και η εγκαρτέρηση, όμοια πρόθυμες και έτοιμες να υποδεχτούν τόσο την επόμενη κρίση δυστυχίας όσο και την επόμενη κατάκτηση ευδαιμονίας.
[1] Προβλήματα = αυτά που πρόβαλλε ως σημαντικά ο νους. Άρα, η ίδια η λέξη «προβλήματα» δείχνει ότι όλα μου τα προβλήματα δεν είναι παρά μόνο προβολές του νου μου και κατά συνέπεια δεν αξίζει να με στεναχωρούν.