Το Βιβλίο των Ονείρων
Μία απλή μέθοδος για αβίαστη χαρά,
αισιοδοξία, αφοβία και αφθονία.
Η εδραίωση της βεβαιότητας είναι αυτοσκοπός.
Δε θέλω, βέβαια, να γίνω νευρωτικός με το θέμα της εκπλήρωσης των ονείρων μου, επειδή τότε η καθυστέρηση ή η ματαίωση της εκπλήρωσής τους θα μου προξενεί άγχος και δυστυχία. Θέλω να μπορώ να ζω όμορφα και χωρίς αυτά. Όμως, αυτή και μόνο η εσωτερική βεβαιότητα ότι τα όνειρά μου θα εκπληρωθούν αξίζει ώστε να κάνω ό,τι χρειάζεται για να την αποκτήσω, επειδή με αυτή τη βεβαιότητα βαθιά ριζωμένη μέσα μου θα ζω μία ζωή ευτυχισμένη, μέσα στο φως και στην αισιοδοξία. Το αν αυτή η θετικότητά μου θα μπορέσει πράγματι να έλξει τα όσα προσδοκώ και να τα εκπληρώσει ή όχι, αυτό είναι μια άλλη ιστορία, που δε με αφορά και δεν έχει καμία σχέση με αυτή καθαυτή τη βεβαιότητα που θα νιώθω. Για αυτή τη λυτρωτική βεβαιότητα, λοιπόν, και μόνο γι’ αυτήν, αποφασίζω να κάνω αυτήν την υπέρβαση της λογικής και να αφήσω τη φαντασία μου να ταξιδέψει και να καταγράψει τις πιο τρελές μου προσδοκίες στο «Βιβλίο των Ονείρων» μου.
Πράγματι, όταν άρχισα την καθημερινή καταγραφή των πιο τρελών προσδοκιών μου, που στην ουσία απεικόνιζαν τη χωρίς όρια ζωή και την πλήρη εσωτερική και εξωτερική ελευθερία για μένα και για όλους τους ανθρώπους, διαπίστωσα ότι άρχισαν να στεριώνουν μέσα μου τα θετικά μηνύματα που η φαντασία μου χειμαρρωδώς κατέγραφε. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να φτιάχνει η διάθεσή μου μέρα με τη μέρα και να με παίρνουν όλο και λιγότερο από κάτω οι αναποδιές.
Άρχισα, έτσι, να διψάω για αυτήν την καταγραφή, με συνεπήρε ο ενθουσιασμός που αυτή γεννούσε μέσα μου και έτρεχα κάθε πρωί στον υπολογιστή μου, πριν αρχίσω την ενασχόληση με την εμπορική μου επιχείρηση, για να προλάβω να γράψω όσο πιο πολλά και όμορφα πράγματα μπορούσα, πράγματα που θέλω να συμβούν στη ζωή τη δική μου και των άλλων. Άρχισα, μάλιστα, από τον ενθουσιασμό μου να ξυπνώ από μόνος μου πριν από τις έξι το πρωί, εντελώς ξεκούραστος και ανανεωμένος παρά τις λίγες ώρες ύπνου, και είχα έτσι κάθε μέρα στη διάθεσή μου δύο ώρες για την καταγραφή των ονείρων μου, των πιο τρελών προσδοκιών μου.
Και κάτι ακόμα, που είναι ένα πολύ σημαντικό όφελος που έμμεσα προέκυψε από αυτή τη διαδικασία: κάθε φορά που παρατηρούσα στη διάρκεια της ημέρας ότι κάποια δραστηριότητά μου δηλητηριαζόταν από οποιοδήποτε είδος αρνητικότητας, το σημείωνα στο νου μου για να πάω, μόλις βρω λίγο χρόνο, να καταγράψω στο Βιβλίο των Ονείρων μου με ποιον ακριβώς τρόπο θέλω να συμμετέχω στο εξής στο συγκεκριμένο είδος δραστηριότητας, ώστε να περνάω όμορφα και με αφθονία τις ώρες μου μέσα σε αυτήν.
Ένα παράδειγμα, που το θυμάμαι τώρα ξεκάθαρα, είναι η σχέση μου με το φαγητό, που εξυγιάνθηκε απλά και μόνο με την καταγραφή της προσδοκίας που έχω για το πώς θέλω να είναι αυτή η σχέση. Με βοήθησε, μάλιστα, πολύ και η συχνή ανάγνωση αυτής της καταγραφής, για να θυμάται τακτικά ο νους τι πραγματικά θεωρεί σημαντικό και τι ασήμαντο και να μάθει να παραιτείται πρόθυμα και αβίαστα από το ασήμαντο για χάρη του σημαντικού.