Το Βιβλίο των Ονείρων
Μία απλή μέθοδος για αβίαστη χαρά,
αισιοδοξία, αφοβία και αφθονία.
Παίρνω μέσα μου τους αδύναμους.
«Αφήνω τη μήτρα μου ανοικτή προς όλους και προς όλα. Αναγνωρίζω το μεγαλειώδη ρόλο της μέσα στον κόσμο και δέχομαι να τον παίζω κάθε στιγμή, παραβλέποντας τις προτιμήσεις του εγώ, της λογικής, που υπολογίζει και μετρά. Διαθέτω τον εαυτό μου, τη λυτρωτική γυναικεία μου φύση, το άχρονο ιαματικό θήλυ, στην υπηρεσία όλων των ανδρών, δυνατών και αδυνάτων. Είμαι η μόνη τους σωτηρία, η μόνη τους δίοδος προς την ελευθερία. Είμαι το μοναδικό γόνιμο έδαφος μέσα στο οποίο μπορούν να εκτονώσουν την ανάγκη της σποράς, για να καταξιωθούν μέσα στη συνείδησή τους, ώστε κάποια στιγμή να απαλλαγούν από την έμμονη ιδέα της καταξίωσης, που άλλο δεν είναι και αυτή παρά μία φαντασίωση του νου ανάμεσα σε τόσες άλλες.
«Συγκινούμαι βαθιά μες στην καρδιά μου, τα κύτταρά μου κλαίνε, καθώς βλέπουν την απόγνωση ζωγραφισμένη στα πρόσωπα των αδύναμων ανδρών. Και καθώς τα στήθη μου πάλλονται από τους ανεξέλεγκτους λυγμούς της δυστυχίας των ανδρών που ηθελημένα άφησα να εισέλθει μέσα στα κύτταρά μου, ανοίγω το κορμί μου, διαθέτω απλόχερα τη σάρκα μου, δονούμαι ως τα βάθη της Ύπαρξής μου από συγκίνηση και χαρά, καθώς προσφέρομαι ολόψυχα σε αυτούς, τους άνδρες που κάποτε νόμισαν πως ήτανε αδύναμοι και πίστεψαν αυτήν την ιδέα του νου τους και την επιβεβαίωναν στη συνέχεια επανειλημμένα, ώσπου στο τέλος την παγίωσαν μέσα στο νου και το κορμί τους και συρρίκνωσαν την καρδιά τους.
«Πίστεψαν εξαρχής το περιβάλλον τους, τα παραδείγματα των γονιών τους, τα σχόλια των άλλων και στρεβλώθηκαν μέσα τους, καταρρακώθηκαν, και ας μην το ομολογούν, και ας προκαλύπτουν με το προσωπείο της δύναμης ή της τραχύτητας ή με όποιο άλλο προσωπείο τη ριζωμένη μέσα τους πεποίθηση πως είναι αδύναμοι. Το ψεύτικο χαμόγελό τους πιστοποιεί την αυτολύπησή τους, αντί να την αποκρύπτει όπως αυτοί νομίζουν.
«Ενεργοποιώ όλη μου τη διάκριση και ξεδιαλέγω στοργικά έναν-έναν τους αμόλυντους σπόρους Αγάπης, αυτοεκτίμησης και δημιουργικής χαράς που κείτονται εδώ και χρόνια αδρανείς και ξεχασμένοι μέσα στα βαθύτερα στρώματα της Ύπαρξής τους. Αυτήν την ώρα παραβλέπω εντελώς τη δική μου εμμονή για καταξίωση από άνδρες δυνατούς. Παραβλέπω τη δική μου επίπλαστη ανάγκη για ασφάλεια και παράδοση με εμπιστοσύνη στα στιβαρά χέρια του δυνατού και στοργικού πρίγκιπα που θα με έχει ερωτευθεί.
«Αυτήν την ώρα είμαι δοσμένη και αφοσιωμένη στο κρυμμένο μεγαλείο των ανδρών που νόμισαν τους εαυτούς τους αδύναμους και ατυχώς πίστεψαν αυτήν την ιδέα του νου τους. Είμαι ταγμένη στην υπηρεσία τους, με το κορμί, την καρδιά και την ψυχή μου. Καμία προσωπική φιλοδοξία ή επιθυμία δεν παίρνει το νου μου από τον ένα στόχο: την απελευθέρωσή τους από τις στρεβλές πεποιθήσεις στις οποίες λόγω άγνοιας παραδόθηκαν αμαχητί από νωρίς στη ζωή τους.
«Αυτήν την ώρα όλη μου η φιλοδοξία και επιθυμία είναι προσηλωμένη στο ιερό μεταμορφωτικό μου έργο. Διακατέχομαι από απόλυτη βεβαιότητα ότι με τη μαγεία της μήτρας μου και με την καθαρότητα της διάκρισής μου θα ξεδιαλέξω τους μεγαλειώδεις σπόρους, θα τους ανασύρω μέσα από τον δύσοσμο οχετό της κρυφής απόγνωσής τους και θα τους κυοφορήσω, ζεστά, πηγαία, αρμονικά, για να τους αναπτύξω, να τους μεγαλώσω, να τους κάνω όμορφα παιδιά, φυσικά και πνευματικά.
«Οραματίζομαι τους φαινομενικά αδύναμους άνδρες να απαλλάσσονται από τη φαινομενικότητα της νόησής τους, να πληρούνται από την Αγάπη και την ολοκληρωτική αποδοχή μου, να καταξιώνονται και να αποτινάσσουν εύκολα την παλιά μεμψιμοιρία της άγονης λογικής τους.
«Οραματίζομαι τους φαινομενικά αδύναμους άνδρες να ξεχνούν οριστικά το θλιβερό παρελθόν τους, να γίνονται άνθρωποι του εδώ και τώρα, δοσμένοι στο παρόν, να χαίρονται βαθιά μες στην καρδιά τους, να συμμετέχουν με υγεία και χαρά συνειδητά σε κάθε στιγμή της ζωής τους.
«Οραματίζομαι τους φαινομενικά αδύναμους άνδρες να λυτρώνονται βαθύτατα καθώς δονούν την αφοσιωμένη μήτρα μου που διψάει για τον καθάριο σπόρο τους, τον άσπιλο από τις ιδεοληψίες μιας ζωής, και τον προσλαμβάνει, τον συλλαμβάνει, τον λατρεύει σαν Θεό, γιατί είναι ο Θεός, αφού είναι η Ύπαρξή μας.
«Οραματίζομαι τους φαινομενικά αδύναμους άνδρες να ανοίγει ο νους τους που τόσα χρόνια είχε προσηλωθεί στην αυτολύπηση και στην αγωνία για καταξίωση, να ανοίγει και να διαχέεται στον κόσμο. Τους οραματίζομαι να βλέπουν πια με διαύγεια όσα ήτανε γι’ αυτούς παλιά γκρίζες και αδιάφορες εικόνες λόγω της θλίψης και της σύγχυσης που είχαν στο μυαλό τους.
«Τους οραματίζομαι, χορτάτους από τη χαρά που τους έδωσε η κυοφορία και ο παλμός της μήτρας μου, να ανοίγει το στέρνο τους, να παίρνουν βαθιές ανάσες αγαλλίασης και να προχωρούν συνειδητά μέσα στον κόσμο, βλέποντας, ακούγοντας, συμμετέχοντας με αμείωτο ενδιαφέρον, απερίσπαστοι πια από κάθε λογής νοητικά σκουπίδια.
«Τους βλέπω να θέλουν το καλό, να διψούν για τη σπορά του θεραπευτικού τους λόγου, να προσφέρουν απλόχερα τα έργα της υπηρεσίας τους όπου υπάρχει ανάγκη. Τους βλέπω προσηλωμένους σε στόχους υψηλούς, με βεβαιότητα για την επιτυχία, να οραματίζονται και να εφορμούν με διάκριση, ως έφηβοι διαχρονικά σοφοί, με απαρέγκλιτο στόχο την υλοποίηση των οραματισμών τους.
«Οραματίζομαι τους πάλαι ποτέ αδύναμους άνδρες να ευγνωμονούν εμένα, τη μήτρα που τους κυοφόρησε και τους λύτρωσε, και την Ύπαρξή τους για τους κρυμμένους σπόρους χαράς και δύναμης με τους οποίους τους είχε ανέκαθεν προικίσει. Τους οραματίζομαι, με λίγα λόγια, ελεύθερους, ευτυχισμένους, δημιουργικούς, ανθισμένους επιτέλους, οριστικά θεραπευμένους.
«Και καθώς τους οραματίζομαι, διακατέχομαι από την απόλυτη βεβαιότητα ότι πράγματι έτσι θα γίνει. Επιλέγω τη βεβαιότητα συνειδητά, αδιαφορώ για την αμφιβολία της αναξιόπιστης λογικής μου που εντελώς αυθαίρετα κρίνει το μέλλον με βάση τα όσα έχει δει να λαμβάνουν χώρα στο παρελθόν. Επιλέγω τη βεβαιότητα συνειδητά και την καλλιεργώ μέσα μου, επειδή αυτή είναι η απαραίτητη ενδόμυχη βάση πάνω στην οποία μπορώ να στηριχτώ για να κάνω πράξη τα όσα οραματίζομαι. Χωρίς τη βεβαιότητα δε γίνεται. Γιατί, άλλωστε, να μην είμαι βέβαιη; Αφού είναι προφανές ότι όλοι οι άνδρες διαθέτουν από τη φύση τους υγιείς σπόρους προς κυοφορία, αρκεί να αφοσιωθώ σε αυτούς με βεβαιότητα για την επιτυχία, για να τους ξεδιαλέξω και να τους κυοφορήσω.
«Επιπλέον, η αυτοπεποίθηση και η αυτοεκτίμησή μου δε μου επιτρέπουν να αμφιβάλλω. Αυτές στηρίζονται στην απόλυτη εμπιστοσύνη που έχω στην τέλεια και θεραπευτική φύση της Ύπαρξής μου, που ζει μέσα μου. Γνωρίζω με βεβαιότητα ότι είμαι φτιαγμένη ακριβώς γι’ αυτό: για να λυτρώνω, να θεραπεύω, να μεταμορφώνω τους άνδρες που πίστεψαν κάποτε πως είναι αδύναμοι και να τους δίνω τη δυνατότητα να ζούνε μες στην αφθονία και τη γαλήνη και να κάνουν έργα μεγάλα και σπουδαία, αντάξια της δικής τους φύσης, που είναι επίσης τέλεια και θεραπευτική».