Το Βιβλίο των Ονείρων
Μία απλή μέθοδος για αβίαστη χαρά,
αισιοδοξία, αφοβία και αφθονία.
«Εγώ το σύμπαν, η ασφαλής μήτρα».
Προσβλέπω στη στιγμή που όλοι μας θα έχουμε απόλυτα πεισθεί ότι το σύμπαν που μας περιβάλλει είναι η αιώνια και απόλυτα ασφαλής μήτρα. «Το σπίτι μου είναι το σύμπαν»· αυτή θέλω να είναι η ακλόνητη πεποίθησή μας, ώστε να εμπιστευόμαστε απριόρι όλες τις εξελίξεις που διαδραματίζονται μέσα σε αυτό, ακόμα και όσες φαίνονται εκ πρώτης όψεως τραγικές σε μάτια που διακατέχονται από την άγνοια της Αλήθειας. «Το σύμπαν είναι η μήτρα που ανέκαθεν με έτρεφε και θα με τρέφει παντοτινά», αυτό θέλω να σκεφτόμαστε όλοι μας καθώς ζούμε μες στον κόσμο, εισπνέουμε, τρώμε, πίνουμε, αγγίζουμε, ακούμε, βλέπουμε, μυρίζουμε, γευόμαστε, επιθυμούμε, ποθούμε, φροντίζουμε και αγαπάμε κάθε λογής υλικά αγαθά, ζώα και ανθρώπους.
«Δε με αφορούν οι αλλαγές των μορφών, δε με ανησυχούν, επειδή το σύμπαν, που είναι η ίδια η Ύπαρξή μας, δε θα πάψει ποτέ να με εμπεριέχει. Άρα, δεν πρόκειται ποτέ να χάσω τα ήδη κεκτημένα: η αέναη επαφή με τα αγαθά που μου παρέχει η συμπαντική μου μήτρα είναι για πάντα εγγυημένη. Δε γίνεται ποτέ να αποβληθώ από αυτήν και να πέσω έξω, στο κενό. Αυτό απλά δε γίνεται. Θα βρίσκομαι πάντα μες στο σύμπαν, μέσα στη θάλπη του που με προστατεύει και μου παρέχει εξασφαλισμένη ατελεύτητη επιβίωση και αστείρευτα ενδιαφέροντα, όποια μορφή κι αν έχουν, όποιες μορφές και αν παίρνω κι εγώ ο ίδιος ανά στους αιώνες.
«Με προστατεύει, είπα, μα από τι; Αφού έξω από το σύμπαν δεν υπάρχει τίποτα, προφανώς δεν υπάρχουν ούτε εχθροί εκεί έξω. Άρα, δεν υπάρχει τίποτα από το οποίο να χρειάζεται η συμπαντική μήτρα να με προστατεύει. Τολμώ, λοιπόν, να θυμηθώ ότι εγώ ο ίδιος είμαι η συμπαντική μήτρα, το σύμπαν, η Ύπαρξή μου η απέραντη, εγώ ο απέραντος που γεμίζω το κενό που δε γνωρίζει όρια. Εγώ, ο απέραντος χώρος και ο άπειρος χρόνος, που δεν ξέρω τι θα πει φόβος, επειδή έξω από μένα δεν υπάρχει τίποτα απολύτως, και άρα δεν υπάρχει τίποτα που θα μπορούσε ποτέ να με απειλήσει. Εγώ το σύμπαν, βέβαιος για την αιώνια υπόστασή μου, αφήνω τις μορφές μου να ρέουν διαρκώς και να εναλλάσσονται μέσα στους κόλπους μου, σε περιβάλλον απόλυτης ασφάλειας και πληθώρας συναρπαστικών ερεθισμάτων. Εγώ το σύμπαν, η ασφαλής μήτρα των μορφών, τις εγκολπώνω και τις τρέφω υλικά και πνευματικά.»
Αυτήν την απώτατη Αλήθεια θέλω να κατανοήσουμε όλοι, ώστε να ζούμε μέσα στο δικό μας σύμπαν με απέραντη γαλήνη και αδιατάρακτη αιώνια ευδαιμονία.