Το Βιβλίο των Ονείρων
Μία απλή μέθοδος για αβίαστη χαρά,
αισιοδοξία, αφοβία και αφθονία.
Επάνω και πίσω.
Θέλω να μάθω να κοιτώ πάνω και πίσω μόνο, και να μη δίνω σημασία στο κάτω και στο εμπρός. Το κάτω και το εμπρός θέλω να μάθω να τα βλέπω μόνο μέσα από το πρίσμα του επάνω και του πίσω.
Θέλω να θυμάμαι ότι κοιτώντας πάνω αποσπώμαι από την πλάνη, τις στεναχώριες και τις αγωνίες που μου γεννά η ζωή μέσα σε αυτόν εδώ τον κάτω κόσμο. Θέλω να μάθω να προσηλώνομαι συχνά πυκνά για λίγη ώρα στον επάνω χώρο, που είναι πάνω από τον κόσμο, πάνω από το σώμα μου, πάνω από τη συνηθισμένη σκέψη, ώστε να απορροφάται ο νους μου από αυτό το χώρο για λίγο και στη συνέχεια ήσυχα να κατηφορίζει στον πίσω χώρο του σώματός μου.
Θέλω να κατηφορίζω από το επάνω και πίσω μέρος του κεφαλιού μου στη σπονδυλική μου στήλη, να ανορθώνω και να φωτίζω έναν-έναν τους σπονδύλους, μέχρι που θα γίνονται όλοι μαζί μια φωτεινή στήλη που θα εκτείνεται από τον αυχένα έως τον κόκκυγα. Θέλω να θυμάμαι να γεύομαι το γλυκύ νέκταρ που εκκρίνεται στο πίσω μέρος του εγκεφάλου κάθε φορά που απορροφώμαι από τον επάνω και πίσω χώρο της Ύπαρξής μου.
Θέλω εκεί, στο πίσω μέρος του εγκεφάλου μου να ξαποσταίνω και να ανεφοδιάζομαι με χαρά κι ευγνωμοσύνη, γλυκύτητα και γαλήνη, αφθονία και βεβαιότητα, και να αφήνω αυτές τις ιαματικές μορφές ενέργειας να καταλαγιάζουν και να ενσταλάσσονται μέσα στα κύτταρα ολόκληρου του σώματός μου. Η καρδιά μου θέλω έτσι να γεμίζει εμπιστοσύνη, και με χαρούμενη ορμή να με βάζει ξανά μέσα στον κόσμο, να συμμετέχω κοιτάζοντας μπροστά και κάτω και να διευθετώ τα εγκόσμια θέματα του πεδίου της ύλης διατηρώντας πάντα σταθερή τη σύνδεση με το επάνω και πίσω μέρος της Ύπαρξής μου. Θέλω, δηλαδή, να συμμετέχω μες στον κόσμο, να δημιουργώ, να δονώ, να διευθετώ, να εξελίσσω και να μεταμορφώνω, έχοντας πάντα βαθιά αποτυπωμένη μέσα μου την αίσθηση της αφθονίας και της χαράς, που μόνο το επάνω και πίσω μέρος της Ύπαρξής μου μπορεί να μου χαρίζει.
Το ίδιο επιθυμώ και για όλους τους ανθρώπους. Θέλω να παίζουμε όλοι μες στον κόσμο, ενθυμούμενοι πάντα ότι αυτό δεν είναι παρά ένα απλό παιχνίδι, και να διατηρούμε σταθερή την επαφή μας με την πηγή της χαράς, της αφθονίας και της πληρότητας, που βρίσκεται στο επάνω και πίσω μέρος της Ύπαρξής μας.
Θέλω να μάθουμε όλοι μας να αντλούμε χαρά, αισιοδοξία και ζωντάνια από την Αλήθεια, που εδράζεται στο αιώνιο πάνω και πίσω μέρος της Ύπαρξής μας, και να διευθετούμε τα ζητήματα της εγκόσμιας πλάνης, ενθυμούμενοι διαρκώς ότι αυτά δεν είναι παρά το πρόσκαιρο μπροστά και κάτω, που δεν έχει νόημα να του προσδίδουμε καμία ιδιαίτερη αξία που δε διαθέτει από τη φύση του, δεδομένου ότι είναι απλά και μόνο η αντανάκλαση της κοινής αιώνιας Ύπαρξής μας.
Είμαι βέβαιος ότι αυτός ο ορθός εσωτερικός προσανατολισμός θα υιοθετηθεί πολύ σύντομα από όλους μας, επειδή η χαρά της διαρκούς σύνδεσης με το ειρηνικό επάνω και πίσω μέρος της Ύπαρξής μας είναι τόσο μεγάλη και η αγαλλίαση που μας παρέχει τόσο μαγευτική, που ο καθένας που τη γεύεται μία φορά την αποζητά ξανά και ξανά, μέχρι που του γίνεται συνήθεια, η καλύτερη από όλες τις συνήθειες.