Το Βιβλίο των Ονείρων
Μία απλή μέθοδος για αβίαστη χαρά,
αισιοδοξία, αφοβία και αφθονία.
Πεποίθηση αυτοδυναμίας.
Θέλω να μάθω να στηρίζομαι μόνο στις δικές μου δυνάμεις και να μην ελπίζω ότι κάποιοι άλλοι, όπως για παράδειγμα οι πωλητές της εταιρείας μου, θα με σώσουν. Θα φροντίζω να κάνω απλά το καλύτερο που μπορώ σε κάθε στιγμή της εργασίας μου, με τη βεβαιότητα ότι σύντομα – άγνωστο πότε ακριβώς – κάποιοι από τους σπόρους που σπέρνω καθημερινά – άγνωστο ποιοι ακριβώς θα είναι αυτοί – θα φέρουν – άγνωστο με ποιους ακριβώς τρόπους – το ποθούμενο αποτέλεσμα της επιτυχίας και της οικονομικής ευημερίας.
Με άλλα λόγια, θέλω να έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στα θετικά αποτελέσματα που εγγυημένα φέρνει η δράση όταν γίνεται με χαρά, αισιοδοξία, ευελιξία και επινοητικότητα, ώστε να μην προσκολλώμαι ειδικά σε κάποιους συνεργάτες ή σε κάποιες ενέργειες που έχω κάνει, προσδοκώντας ότι αυτοί οι συγκεκριμένοι συνεργάτες ή αυτές οι ενέργειές μου θα με σώσουν. Θέλω πάντα να θυμάμαι ότι είμαι «σωσμένος από χέρι» και άρα δεν τίθεται καν θέμα να σωθώ, αφού μέσα σε αυτό το ασφαλές και αιώνιο σύμπαν είναι αδύνατο να απειλούμαι από κάποιον κίνδυνο. Θέλω, δηλαδή, να μάθω να εργάζομαι μόνο για την αφθονία και την ευημερία, και όχι για τη σωτηρία από ανύπαρκτους φανταστικούς κινδύνους.
Έτσι, η εργασία μου θα απαλλαγεί από τον αρνητικό χαρακτήρα της και θα προσχωρήσει στη θετικότητα. Θα εγκαταλείψει το περιοριστικό νοητικό νέφος της υποτιθέμενης έλλειψης και στέρησης και θα μεταβεί στην απέραντη εγκάρδια κοιλάδα της πληρότητας και της αφθονίας. Ο εσώτερος ήλιος θα λάμψει μέσα μου εξατμίζοντας γρήγορα και σκορπίζοντας τα σύννεφα της αναίτιας αγωνίας. Οι ώρες εργασίας μου – που στην πράξη είναι όλες οι ώρες που είμαι ξύπνιος, αφού όλα όσα κάνω είναι, κατά μία έννοια, ένα είδος εργασίας– θα γίνουν ώρες χαράς, παιχνιδιού και δημιουργικότητας και θα πάψουν να είναι ώρες αγωνίας, ενοχών και εσωτερικής πίεσης.
Κατά συνέπεια, ολόκληρη η ζωή μου θα μεταμορφωθεί σε έναν αιώνιο επίγειο παράδεισο, όταν θα μάθω να στηρίζομαι στις δικές μου δυνάμεις και να εμπιστεύομαι στην Ύπαρξή μου την ευόδωση των ενεργειών μου κάθε είδους. Έχω δει, εξάλλου, πολλές φορές στην πράξη ότι μία ενέργεια που έκανα πριν από είκοσι χρόνια φέρνει ξαφνικά ένα αξιόλογο αποτέλεσμα σήμερα. Δεν είναι λίγες οι φορές που έκπληκτος έχω διαπιστώσει με τα μάτια μου αυτήν την αλήθεια, ιδίως στην εμπορική επιχείρησή μου.
Αυτό σημαίνει ότι, αν είχα παραιτηθεί όλα αυτά τα χρόνια από ενδιάμεσες περιόδους θλίψης, αγωνίας, απογοήτευσης και απελπισίας και αντί αυτών των μηδενιστικών εσωτερικών δραστηριοτήτων είχα ενστερνιστεί την εμπιστοσύνη στην Ύπαρξή μου και τη δημιουργική χαρά και τις είχα αφήσει να ενσταλαχθούν μέσα στα κύτταρά μου για να περνώ σε δράση ειρηνική και απρόσκοπτη, τότε θα είχα αγόγγυστα πολλαπλασιάσει το κατατεθειμένο κεφάλαιο στην τράπεζα της παρελθοντικής μου δράσης, με αποτέλεσμα η σημερινή ζωή μου να είχε ήδη κατακλυστεί από αφθονία και ευδαιμονία.
Δεν πειράζει, όμως, καθόλου, επειδή εκείνες οι σκοτεινές περίοδοι ήταν το μάθημα που πήρα, χάρη στο οποίο φυσιολογικά και αναπότρεπτα οδηγήθηκα στη συγγραφή αυτού εδώ του βιβλίου, του Βιβλίου των Ονείρων μου. Χωρίς εκείνες τις σκοτεινές περιόδους δεν θα είχα αποκτήσει τόσο ισχυρό κίνητρο για να ξεκινήσω το γράψιμο, ούτε θα ήμουν πλέον σε θέση να επιλέγω συνειδητά και αμετάκλητα την παραίτηση του νου μου από τις αγωνιώδεις αρνητικές σκέψεις του και την προσχώρησή μου στη συνεχή θετική και χαρούμενη δράση για χάρη της αφθονίας και της ευημερίας. Ευλογημένες, συνεπώς, ήταν εκείνες οι σκοτεινές περίοδοι, τις συγχωρώ για τη στεναχώρια που μου προξενούσαν ενόσω τις βίωνα και τις ευγνωμονώ για τη θετική επίδραση που μακροπρόθεσμα άσκησαν επάνω μου.
Από εδώ και πέρα, λοιπόν, τόσο εγώ όσο και όλα μου τα επίγεια αδέλφια, θα μάθουμε να δρούμε αμείωτη με χαρά και αδιατάρακτη βεβαιότητα για την ευόδωση των έργων μας, την οποία θα εμπιστευόμαστε τυφλά και θα αναθέτουμε απολύτως εν λευκώ στην παντοδύναμη και παντογνώστρια κοινή Ύπαρξή μας. Αυτή, εξάλλου, δημιούργησε και έχει στον πλήρη έλεγχό της τόσο εμάς τους ίδιους όσο και τον κόσμο μέσα στον οποίο προσδοκούμε να λάβει χώρα η ευόδωση των έργων μας.
Έχουμε, λοιπόν, σημαντικούς λόγους να νιώθουμε βαθιά ευγνωμοσύνη, όχι μόνο για τις σκοτεινές περιόδους του παρελθόντος μας, αλλά και για την αενάως παντεπόπτρια Ύπαρξή μας, η οποία συνειδητά επέτρεψε να διαδραματιστούν μέσα στους κόλπους της οι σκοτεινές περίοδοι του παρελθόντος μας και με τον ίδιο τρόπο θα επιτρέψει και την ευόδωση των έργων μας, πάντα μέσα στους δικούς της κόλπους.
Είναι απόλυτα βέβαιο ότι αυτή η πανανθρώπινη εσωτερική μεταστροφή θα λάβει χώρα άμεσα, καθώς θα γίνει σε όλους προφανής η διαφορά μεταξύ των δύο αυτών εκ διαμέτρου αντίθετων τρόπων ζωής. Ποιος τυφλός δε θέλει το φως του και ποιος θολωμένος από τις άδικες αγωνίες του δε θέλει την ξαστεριά στο νου του και την οριστική προσχώρησή του στον κόσμο της χαράς, της βεβαιότητας, της εμπιστοσύνης και της αφθονίας;
Είμαι βέβαιος ότι αυτή η νέα πεποίθηση και εσωτερική στάση ζωής θα κατακλύσει σαν χιονοστιβάδα ολόκληρο τον ανθρώπινο πληθυσμό της Γης και θα γίνει πολύ σύντομα η μοναδική επιλογή για όλους μας, καθώς δε θα υπάρχουν πια πουθενά στον κόσμο αντίθετα παραδείγματα προς μίμηση.